Dordrecht (Augustus !) en Rotterdam

Je hoeft niet lang weg te gaan om er helemaal uit te zijn. Als je er maar intensief uit gaat. Dat is een tijdje ons credo bij de uitstapjes en stedentrips die we maken. Met dat in het achterhoofd vertrokken we 1e Pinksterdag (inderdaad... op een mooie Pinksterdag...) om een uur of twaalf richting Dordrecht. Zo'n eenendertig uur later waren we volkomen ontspannen, er helemaal uit geweest, weer thuis.

Via Booking waren we terecht gekomen bij Villa Augustus; een begrip in de hotellerie-wereld. Een prachtige oude watertoren waar het hotel in is te vinden en in een voormalig pompgebouw zijn het restaurant en een "markt" te vinden. 

Wij waren ruim voor de inchecktijd bij Villa Augustus, hebben de auto geparkeerd (gratis) en zijn wandelend naar het oudste deel van Dordrecht gegaan (15 minuten). Zwerven langs de vele historische panden en de plaquettes op die panden lezend, voel je je een paar eeuwen teruggeworpen in de tijd. Je krijgt een goed beeld van het belang van Dordrecht in de gouden tijden.

Omdat het een heerlijke zonnige middag was, streken we neer op één van de terrassen bij de Groothoofdspoort met zicht op de splitsing van De Beneden Merwede, het Wantij en de Oude Maas. Op deze zonnige Pinksterdag was het op het water een drukte van beroepsvaart in alle maten, pleziervaart met alle snelheden en de Waterbussen. Altijd leuk om om het gekrioel op de wal en het gekrioel op het water te aanschouwen met een heerlijk koude Radler en bitterballen er bij.



Om een uur of zes via de vele leuke winkelstraten in Dordt terug gewandeld naar Villa Augustus waar we besloten om ook daar maar te dineren. Omdat het restaurant van Villa Augustus erg populair is, ook bij niet-hotelgasten, konden we niet eerder dan voor half negen reserveren. Dat bleek wel zo goed uit te komen; we wilden voor het diner graag even rondneuzen op de "markt" en daar hadden we nu mooi de tijd voor. Vanuit het hotel loop je door de geweldige groentetuin naar het restaurant en de markt. Op de markt vind je verse producten als kaas, groenten, brood en gebak en heerlijke anti pasti. Dat naast allerlei leuke hebbedingen en natuurlijk zelf gemaakte conserven. De combinatie van uiterst vriendelijk personeel, de geweldige verse producten en de hemelse geuren maken nieuwsgierig en hongerig. Geen probleem, de vrolijke jonge dame aan wie we vroegen of we wat lekkers mee konden nemen om het in de tuin in het zonnetje op te eten, haalde een dienblad, schepte op onze aanwijzing twee borden vol met de lekkerste hapjes, deed er echte servetten bij, glazen en flesjes water...


's Avonds bij het diner hadden we de associatie met La Vialla in Toscane. Wie daar wel eens is geweest zal dit zeker snappen. De vriendelijkheid van het personeel, de prachtige ingrediënten waarmee wordt gewerkt, het elkaar en iedereen groeten, de koks die met kratten vol verse groenten en kruiden uit de tuin komen..... het lijkt wel een filmset. Onwillekeurig kijk je eens rond waar de camera's staan.

Voldaan van een heerlijk diner was het niet moeilijk om in slaap te vallen op het supergrote zeer comfortabele bed op de zesde verdieping in het voormalige waterreservoir. Zes raampjes in de rondte, uitzicht over de groentetuin, mooi ingericht, minibar en pico bello sanitair!

Ontbijten doen we eigenlijk nooit in het hotel waar we verblijven; liever wandelen we eerst wat en strijken ergens neer. Deze keer vonden we in de Nieuwstraat in Dordrecht No. 38 City Bakery Café. Nog maar kort open maar helemaal top. Heerlijk ontbijtje op het terrasje tegen de pui.

De waterbus; lang geleden wel van gehoord maar er nooit bij stil gestaan hoe handig en leuk deze vorm van openbaar vervoer daar in dat gebied is. We namen de waterbus naar Rotterdam. Vaartijd één uur, vier of vijf stops onderweg en van alles te zien. Comfortabel zitten in de luxe kajuit of op het achterdek tussen de fietsen en scooters hangen om iets meer vaar-gevoel te hebben.

We hadden er geen rekening mee gehouden dat de Ropa-run vandaag haar aankomst te Rotterdam had. Erg druk dus in de binnenstad. Wij wilden de Markthal eens gaan verkennen. Het was deels wat we hoopten en deels ook niet. Voor ons is de charme van een dergelijke food-court dat je er alleen maar authentieke ondernemers vindt met echt bijzondere producten. En die waren er zeker; we genoten van heerlijke Turkse broodjes voor een schappelijk prijsje en van verrassende Vietnamese hapjes. We zagen uitstekende dienbladen vol mezze en hele leuke chocolade kebab. Maar keten-zaken als Delifrance, Leonidas, Multivlaai en Chees and More vinden we toch altijd beetje jammer in zo'n omgeving.

Terug met de waterbus en nog even een slinger langs Villa Augustus om de vergeten telefoonoplader op te halen waar "Monique van Villa Augustus" eerder vandaag heel attent over belde. Met de ondergaande zon in de rug via de A15, A50 en A1 eigenlijk zo weer thuis: helemaal ontspannen, gebruind gezicht en klaar voor weer een nieuwe periode.

Pinksteren op Terschelling

Als kind kwam ik vaak op Texel. Mijn opa en oma woonden er bij mijn oom, de huisarts van Texel, in huis. Het was altijd een bijzondere ervaring om op een eiland te zijn. Ook heb ik weleens met twee vrienden een nachtje in de jachthaven van Schiermonnikoog gelegen en op het eiland wat gefietst. Twee jaar geleden ben ik voor het eerst een dagje op Terschelling geweest; met de ochtendboot heen en met de laatste snelboot weer terug. En afgelopen Pinksteren zijn we er drie dagen geweest; heerlijk!

De bewoners van Terschelling hadden vroeger een hele slechte reputatie. Ze leefden voornamelijk van het jutten van spullen. Die spullen kwamen uit schepen die op de zandbanken voor de kust sloegen en vervolgens door de branding werden gesloopt. De Terschellingers wachtten rustig af en staken vroeger ook geen hand uit om de bemanningen te redden. Sterker nog; op het hoogtepunt van de jut-periode, stookten ze bij slecht weer op het strand grote vuren om schepen te misleiden en ze zo op de zandbanken te laten lopen.

Later, zo in de 19e eeuw kwam daar verandering in en werden de Terschellingers de moedigste redders. Veel Terschellingers lieten het leven bij het redden van de bemanning van op de gronden geslagen schepen. Ze bleven ook jutten, voor degenen die op zee een redding uitvoerde, werd het jutgoed bewaard en hij kreeg later zeker zijn deel.

Dat het jutten heel diep in het bloed zit van deze eilanders, merk je als je door dorpen op het eiland wandelt en fietst. In bijna elke tuin staan wel spullen die van het strand zijn meegenomen; oud hout, stukken visnet, drijfboeien, scheepsonderdelen, je kan het niet verzinnen of het spoelt kennelijk op het strand aan. Hele tuinen zijn er van opgebouwd en mee ingericht. En als er spullen op het strand worden gevonden die niet mee gaan naar huis of tuin, dan worden ze netjes bij elkaar gelegd zodat iemand anders er zijn voordeel mee kan doen.

Toen wij er waren, was het eiland al volop in de voorbereiding voor het Oerol festival. Ook iets dat Terschelling uniek maakt. En dan zijn er natuurlijk de cranberries. Je ziet ze echt overal en ook alle producten die je kan maken met cranberries; sap, likeur, bier, wijn, zeep, koekjes, taarten, azijn en jam. Heel gezond en lekker. Plan is om de schuur waarin vroeger alle bessen werden verzameld en verwerkt, weer in zijn oude functie te herstellen (nu is het een thee & koffie huis).

En dan...... de natuur van Terschelling. Ik heb nog nooit zoveel soorten vogels bij elkaar gezien, zo'n prachtige afwisseling gezien tussen bos, heide, duinen en weilanden. Je fietst (want dat is verreweg de beste manier om je te verplaatsen op Terschelling) van het ene paradijsje in het andere. Het kalmeert ook iedereen, blijkend uit het feit dat iedereen elkaar vriendelijk groet, niet gehaast is (je kan toch niet weg) en wil genieten van al het moois.

Tijdens ons Pinsterweekeinde op Terschelling:

Paal 8 is de eerste pleisterplaats op het Noordzeestrand wanneer je met de ferry aankomt in West Terschelling. Naast een luxe hotel op het duin staat Paviljoen West aan Zee op het strand. Rondom het paviljoen staan volop strandbedden die je gratis mag gebruiken. We troffen een randstedeling die daarover zeer verbaasd was: "Gratis ????" vroeg hij met grote ogen. Het antwoord dat hij kreeg: "Ja, als ik dat allemaal moet gaan bijhouden op een dag dan wordt dat me veel te druk..."

Zelfpluktuin Groenhof is een oase. Duurzaam verbouwd zacht fruit en een enorme hoeveelheid kruiden en bloemen. Tussen Hoorn en Oosterend gelegen. Leuke winkel er bij met heerlijk sapjes en smoothies en producten van eigen tuin. Heerlijk om even neer te strijken. Jos Obendorfer nam alle tijd om ons uitleg te geven over de snoei van de bessenstuiken. Suus van Zandwijk toverde de drankjes. Prachtig aangelegde pluktuin!

De Walvis, een paviljoen aan Het Groene strand, meteen om de hoek bij de aanlegsteiger van de ferry. Prachtig uitzicht, altijd druk. Ook voor het paviljoen; wandelaars, fietsers, spelen met de hond, voetballen, vliegeren, luieren; een echt verzamelpunt voor genieters. Het levert een "central park" gevoel op.

El Mundo een gezellig tappas restaurant in West Terschelling. Lekker gerechten, vriendelijke bediening.

Zonneweelde is een traditionele pleiserplaats aan de Dorpsstraat in Hoorn. Speeltuin voor de kinderen er bij, groot terras en alles wat je nodig hebt om lekker uit te rusten, wat te drinken en te eten.

Hotel Oepkes is een prima uitvalsbasis om Terschelling te bezoeken. Alles om de hoek; winkels, fietsenverhuur en de ferry op 200 meter afstand. Geen enkele reden om je auto mee te nemen naar dit prachtige eiland. Hoewel het gebouw oud is, zie je dat er nauwelijks van af. Keurig onderhouden, schoon en voorzien van modern comfort.